بهار را باور كن

باز كن پنجره ها را ، كه نسيم ،

روز ميلاد اقاقي ها را ،

جشن مي گيرد ،

و بهار ،

روي هر شاخه ، كنار هر برگ ،

شمع روشن كرده است ،

همه ي چلچله ها برگشتند ،

و طراوت را فرياد زدند ،

كوچه يك پارچه آواز شدست ،

و درخت گيلاس

هديه ي جشن اقاقي ها را

گل به دامن كرده است .

باز كن پنجره را ، اي دوست ،

هيچ يادت هست ؟

كه زمين را عطشي وحشي سوخت ؟

برگ ها پژمردند ؟

تشنگي با جگر خاك چه كرد ؟

هيچ يادت هست ؟

توي تاريكي شب هاي بلند ،

با سر و سينه ي گل هاي سپيد

سيلي سرما با تاك چه كرد ؟

نيمه شب ، باد غضبناك چه كرد ؟

هيچ يادت هست ؟

حاليا معجزه ي باران را باور كن ،

و سخاوت را در چشم چمنزار ببين ،

و محبت را در روح نسيم ،

كه در اين كوچه ي تنگ ،

با همين دست تهي ،

روز ميلاد اقاقي ها را ،

جشن مي گيرد  !

خاك ، جان يافته است

تو چرا سنگ شدي ؟

تو چرا اين همه دلتنگ شدي ؟

باز كن پنجره ها را ...

                           و بهاران را باور كن !  

                                                             استاد فريدون مشيري

شعله ي بيدار

مي خواهم و مي خواستمت ، تا نفسم بود . 

مي سوختم از حسرت عشق تو ، بسم بود .

عشق تو _ بسم بود ، كه اين شعله ي بيدار

روشنگر شب هاي بلند قفسم بود .

آن بخت گريزنده دمي آمد و بگذشت

غم بود ، كه پيوسته نفس در نفسم بود .

دست من و آغوش تو ، هيهات ، كه يك عمر  

تنها نفسي با تو نشستن هوسم بود

بالله ، كه به جز ياد تو ، گر هيچ كسم هست

حاشا ، كه به جز عشق تو ، گر هيچ كسم بود .

سيماي مسيحايي اندوه تو ، اي عشق

در غربت اين مهلكه فرياد رسم بود

لب بسته و پر سوخته ، از كوي تو رفتم

رفتم ، به خدا گر هوسم بود ، بسم بود .

                                                                           فريدون مشيري    

سلام به همه

تعجب نکنید ، با اینکه در زمینه ی سیاست سر رشته ی آنچنانی ندارم و خوب هم نمی تونم بنویسم و نه به رشته ی تحصیلیم ربطی داره و نه زیاد دربارش فکر و کنجکاوی می کنم ، با این حال می خوام یه سرکی توش بکشم و ببینم چه جوریاست و هم یه فوضولی تو کار عبد و بچه ها کرده باشم و برا یه بار هم که شده سیاسی نوشته باشم ؛ خوب بالاخره هیچی نباشه من یه ایرانیم ، می دونید که اکثر ما ایرانیا درباره ی مسائلی که هیچ اطلاعاتی ازش نداریم نظر کارشناسی میدیم و دربارش بحث می کنیم و از یه طرف هم چون ایرانیم نباید در مورد مسائل کشورم بی تفاوت باشم .

بدون حوصله ، بدون اطلاعات کافی ، بدون مطالعه و تحقیق ، بدون منبع موثقی و بدون ویرایش ادبی تنها تو دل تاریک یه نیمه شب سرد و طوفانی ،دراز کشیده با نور گوشیم (البته تو دفتر دیفرانسیل) براتون می نویسم . البته خوب اینا فقط نظر و عقیده ی شخصیه و شاید حتی با روحیم هم زیاد سازگار نباشه . (وای بسه دیگه)  

کم کم  که نزدیکه این انتخابات و به قول یکی از دوستان انتصابات میشم ( دیگه از بس از تلویزیون شنیدم داره حالم بهم می خوره) هر روز خبرای جدیدی از رد صلاحیت ها و دوباره تایید شدنها به گوش می رسه ، تو این رد صلاحیت ها ، 130 تا از نمایندگان همین مجلس و تعدادی از مجلس قبلی و اکثر اصلاح طلبا و اعضای اعتماد ملی و ... رد صلاحیت شدند . می خوام بگم چطور اینا چهار سال قبل صلاحیت داشتند و تایید شدند و الان صلاحیت ندارند و اگر اصلا صلاحیت ندارند یعنی این نماینده ها به هر قانون و وزیری رای دادند،باطله ؛ خوب صلاحیت ندارند به مجلس برن دیگه .

اونقدر رد صلاحیت کردند که صدای مراجع تقلید و مصلحت نظام و ... در اومد و خیلی ها قهر کردند و دیگه دیدند خیلی ضایع است و داره آبرو ریزی بین المللی میشه یه عده رو دوباره تایید کردند . تازه اونایی هم که دوباره تایید شدند از بی نام و نشان ها و بدون شانس ها  بودند. اگر رهبری و ریاست جمهوری ( دکتر ) ( دولت گل و بلبل) صلاح دیدند ، کاندیدی تایید میشه وگرنه ...

مجلس بیچاره که هر لایحه ای که دولت بفرسته باید تصویب کنه و شورای نگهبان هم لایحه های ارسالی دولت رو راحت تصویب می کنه ، تازه اگر اینا نماینده های ملت هستن شورای نگهبان چی کارست ، قانونی  که حالا ، با نظر کارشناسی و با رای نماینده های مثلا ملت تصویب میشه  بعد یه عده تو شورای نگهبان میان ردش می کنن .

حالا نماینده های بیچاره ی این ملت  (نماینده های این ملت بیچاره) به جز حقوق و مزایای بسیار و تضمین آینده خودشون و بچه هاشون و ... سالیانه چندین میلیون از موسسات و شرکتهایی مثل ایران خودرو و ... دریافت می کنند (بی خود نیست برا خدمت به مردم دست و پا می شکنن ) . در همین دوره ی مجلس قبل از تصویب یک منطقه به منطقه ی آزاد تجاری ، نمایندگان یا نمایندگان نمایندگان ملت ، تقریبا تمامی زمینهای اون منطقه رو مفت از چنگ کشاورزان و آدمهای بدبخت و از همه جا بی خبر اون منطقه در اوردند و مردم خوشحال از اینکه زمینهاشون رو به قیمت خیلی خوب فروختند ؛ پس از چند هفته وقتی شنیدند  که منطقشون ، منطقه ی آزاد اعلام شد ، یکی یکی سکته رو استاد کردند .

تو خود بخوان حدیث مفصل را ...

دیگه بقیشو عبد بعدا بهتون میگه ....

                                                                                          در پناه حق