تبليغاتX
تنهایی ، آزادی
تنهایی ، آزادی
تنهایی ، آزادی
چهارشنبه 26 تیر1387
دکلمه ای از مسعود فرد منش ( 2 ) ...  

دکلمه ای از مسعود فرد منش

 

من تموم قصه هام ، قصه ی توست

اگه غمگینه اون ، از غصه ی توست ؛

یه دفعه مثل یه آهو توی صحراها رمیدی

بس که چشم تو قشنگ بود گله ی گرگو ندیدی

دل نبود تو دلم تو رو گرگا نبینن

اونا با دندون تیز به کمینت نشستن

الهی من فدای تو ، چیکار کنم برای تو

اگه تو این بیابونا ، خاری بره به پای تو ؛

 

یه دفعه مثل پرنده قفس عشقو شکستی

پر زدی تو آسمون رفتی اون دورا نشستی

دل نبود تو دلم گم نشی تو کوچه باغها

غروبها که تاریکه سرت نریزن کلاغا

نخوره سنگی به بالت ، پرت نشه فکر و خیالت

من تموم قصه هام ، قصه ی توست ...

اگه غمگینه اون ، از غصه ی توست ...

 

یه دفعه مثل یه گل ،  رفتی تو دست خزون

سیل بارون و تگرگ می اومد از آسمون

بردمت تو گلخونه ، که نریزه رو سرت

که یه وقت خیس نشه ،  یخ کنه بال و پرت

نشکنی زیر تگرگ ، نریزه از تو یه برگ

من تموم قصه هام ، قصه ی توست ...

 

یه دفعه مثل یه شمع ، داشتی خاموش می شدی ؛

اگه پروانه نبود ، تو فراموش می شدی

آره پروانه شدم که پرهام سوخته شه

تا آتیش دل تو ،  به دلم دوخته شه

که بسوزه پر و بالم ، که راحت بشه خیالم ؛

دارم از تو می نویسم ، تو که غم داره نگات

اگه دوست داشتی بگو ، تا باز بگم برات

اینقدر می گم تا خسته شم ، با عشق تو شکسته شم ...

 

ali 1

شنبه 22 تیر1387
دکلمه ای از مسعود فرد منش ( 1 ) ...  

دکلمه ای از مسعود فرد منش

با تو چه زندگی هایی که تو رویاهام نداشتم

تک و تنها بودم ،  اما تو رو تنها نمی ذاشتم

چه سفرها با تو کردم ، چه سفرها تو رو بردم

دم مرگ رسیدم اما ،  به هوای تو نمردم ؛

 

دارم از تو می نویسم که نگی دوست ندارم

از تو که با یه نگاهت ، زیر و رو شد روزگارم

دارم از تو می نویسم ، دارم از تو می نویسم ....

موقع نوشتنها و وقت اسم گذاشتنها

کسی رو جز تو نداشتم ، اسمی جز تو نمی ذاشتم .

من تموم قصه هام ، قصه ی توست ؛

اگه غمگینه  ، اون از غصه ی توست ...

 

با تو چه زندگی هایی که تو رویاهام نداشتم

تک و تنها  بودم اما ، تو رو تنها نمی ذاشتم

حتی من به آرزوهات ، تو رو آخر ، می رسوندم

می رسیدی تو ، من اما ، آرزو به دل می موندم

هی می خواستم که بگم ، که بدونی حالمو

اما ترس و دلهره خط می زد خیالمو

 

توی گفتن و نگفتن ، از چه روزهایی گذشتم

اونقدر رفتم و رفتم ، که هنوزم برنگشتم ؛

هر چی شعر عاشقونست ، من برای تو نوشتم

تو جهنم سوختم ، اما می نوشتم تو بهشتم

اگه عاشقونه گفتم ، عشق تو باعثشه

اگه مردم تو بدون ، چه کسی باعثشه ...

 

ali

 

چهارشنبه 19 تیر1387
می دونم ! ...  

سلام به همه. من علی هستم اگه دوست دارید من مشتاقم با همه شما دوست بشم. اولین بارم هست که تو دنیای مجازی قدم می ذارم امیدوارم بتونم لیاقت دوستی با شما رو داشته باشم این شعر هم اولین شعر منه توی خدمت توی منطقه فاو سرودم.

به امید روزی که بتونم لحظه های عاشقانه با دوستای  گلم توی دنیای زیبای احساسی داشته باشم.

 

از من دوری و جدایی ، می دونم

                                    مثل خودم تنهای تنهایی ، می دونم

شب ها همش تو فکر من می خوابی

                                    ولی چشات می گن که بیقراری ، می دونم

شاید بشه با یه قلم از عشق نوشت

                             ولی تو عاشق تر از همه ی عاشقایی ، می دونم

دنیا واسه تو فقط یه چیزه ، می دونم

                                       ولی تو تنها برای من یه دنیایی ، می دونم

همه می گن سفرم دور و درازه

                                    ولی برای من تو همدم و آشنایی ، می دونم

من غرق نیازم مثل بیابون

                               تو مثل آسمون ، عاشق و بی انتهایی ، می دونم

من فرهاد ، من مجنون دنبال تو می گردم

                                چون تو شیرینی ، تو لیلایی ، می دونم

رنگ چشات منو یاد دریا می ندازه

                                می دونم تو هم عاشق دریایی ، می دونم

گفته بودی تا آخر خط می مونی

                                می دونم که تا قیامت با وفایی ، می دونم

گفتم خدا عمر منو بده به اون

                                حتما می گی عجب دعایی ، می دونم

از کارهای خدا شکایت ندارم

                                تو هم عاشق خدایی ، می دونم

برای دوست داشتن تو رنج زیادی کشیدم

                               حیف نمی دونی دلخوشی دلایی ، می دونم

فقط می خوام بهت بگم ، دستای سردمو بگیر

                 آخه ، به خدا ، بعد از خدا ، تو خدای عاشقایی ، می دونم

 

 

جمعه 14 تیر1387
یادمان باشد ...  

 

یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم

گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم

پر پرواز شکستن هنر انسان نیست

گر شکستیم ز غفلت من و مائی نکنیم

 

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

وقت پر پر شدنش ساز و نوایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

 

 sunset

 

جمعه 7 تیر1387
به تو چه ! ...  

 

این شعر سروده ی یکی از شاگردان استاد شجریان است که در حال حاضر در زندان به سر می برد .( علتشو خدا می دونه  ... )

 

 

زاهدا من که خراباتی و مستم به تو چه !

ساغر و باده بود بر سر دستم به تو چه !

تو اگر گوشه ی محراب نشستی صنمی گفت چرا ؟

من اگر گوشه ی میخانه نشستم به تو چه !

آتش دوزخ اگر قصد تو  و ما بکند ؛

تو که خشکی چه به من ، من که تر هستم به تو چه !

 

 

be kasi nagi