ایها الناس عشق یعنی چه ؟!!

در طول زندگی بشر نظریات زیادی درباره ی اوصاف عشق و پايداري نيروي خارق العاده ي عشق بیان شده است. در ادبيات علاقه و دلبستگي هاي ما ايرانيان عشق يوسف و زليخا ، ليلي و مجنون ، شيرين و فرهاد ، خسرو و شیرین و ... روايت هاي زيادي زبانزد است كه خوانده ايم و شنيده ايم. برخی عشق را دو دسته مي نامند، يكي الهی و ديگري زمینی، در این نظریه برخی تقدس را تنها برای عشق الهی قائلند و برخی دیگر عشق زمینی را مقدس و حتی مقدمه ای برای عشق آسمانی می پندارند. برخی دیگر تنها به عشق الهی معتقدند و چیزی به اسم عشق زمینی را خطری برای عشق الهی می دانند و شاید آن را نوعی شرک بدانند و ...

در کنار این نظریات نظریه ی دیگري هم مطرح است که عشق را تنها اصرار بیش از حد بر تفاوتهای یک فرد با دیگران میداند. حال این تفاوت ممکن است در اخلاقیات، رفتار، ظاهر یا حتی حسی باشد که عاشق هنگام دیدن یا بودن در کنار معشوق در درون خود می یابد. یکی از استدلالهای این دسته برای جمله ی "عشق تنها اصرار بیش از حد بر تفاوتهای یک فرد با دیگران است" این است که در اغلب موارد پس از اینکه معشوق برخی از ویژگی های مثبتش چه از نظر ظاهر، اخلاقیات، روحیات یا موقعیت هایش را از دست می دهد از چشم عاشق افتاده و حتی آن عشق مقدس و پاکی که به تعبیر خودشان در زندگی یا دوستیشان احساس کرده اند به اختلافات شدید یا حتی طلاق و یا کنار گذاشتن دوستی بدل می شود.

البته این نظریه، جالب و تا حدود زیادی واقع گرایانه است هر چند که نظریه ی کاملی نیست و شايد مقتضياتي بر آن حاكم است كه نمي توان آن را آن طور كه بايد و هست تعبير كرد. چرا كه عشق آنقدر باعظمت و پرفروغ است كه وصف آن در اين مختصر نخواهد گنجيد ...

شما چگونه فکر می کنید ؟

دختری کنجکاو می پرسید: ایها الناس عشق یعنی چه؟

دختری گفت: اولش رویا آخرش بازی است و بازیچه

مادرش گفت: عشق یعنی رنج پینه و زخم و تاول کف دست

پدرش گفت: بچه ساکت باش بی ادب! این به تو نیامده است

رهروی گفت: کوچه ای بن بست

سالکی گفت: راه پر خم و پیچ

در کلاس سخن معلم گفت: عین و شین است و قاف، دیگر هیچ

دلبری گفت: شوخی لوسی است

تاجری گفت: عشق کیلويي چند؟

مفلسی گفت: پر کردن شکم خالی زن و فرزند

شاعری گفت: یک کمی احساس مثل احساس گل به پروانه

عاشقی گفت: خانمان سوز است بار سنگین عشق بر شانه

شیخ گفتا: گناهي بی بخشش

واعظی گفت: واژه اي بی معناست

زاهدی گفت: طوق شیطان است و همين

محتسب گفت: منکر عظماست

قاضی شهر گفت: عشق را فرمود حد هشتاد تازیانه به پشت

جاهلی گفت: عشق را چون عشق است، پس همين عشق است!

پهلوان گفت: جنگ آهن و مشت

رهگذر گفت: طبل تو خالی است یعنی آهنگ آن ز دور خوش است

دیگری گفت: از آن بپرهیز یعنی دور کن آتش بر دست

چون که بالا گرفت بحث و جدل توی آن قیل و قال من دیدم :

طفل معصوم با خودش می گفت: من فقط یک سوال پرسیدم!

در سرم سودای جامی بی زوال

             پرسه ای آغاز کردیم در خیال

             دل به یاد آورد روزهای وصال

                          از جدایی یک دو سالی می گذشت

                                      یک عمر رفت و بر نگشت

                                                  دل به یاد آورد اول بار را

                                                   خاطرات اولین دیدار را

                                                            آن نظربازی آن اسرار را

                                                             آن دو چشم مست آهو وار را

                                                               همچو رازی مبهم و سربسته بود

                                                         چون من از تکرار او هم خسته بود                     

                                                     آمد و هم آشیان شد با من او

                                                  همنشین و هم زبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من او

         ناتوان بودم با توان شد با من او

                      دامنش شد خوابگاه خستگی

                      این چنین آغاز شد دلبستگی

                              وای از آن شب زنده دهری ها تا سحر

                                  وای ازآن عمری که شد با او به سر

                                                     مست او بودم ز دنیا بی خبر

                                              دم به دم این عشق می شد بیشتر

                                                                         آمد در خلوتم دمساز شد

                                                                           گفتگوها بین ما آغاز شد

                                             گفتمش در عشق پابرجاست دل

                                               گر گشایی، چشم زیباست دل

گر تو ذورق بان شوی دریاست دل

        بی تو شام بی فرداست دل

          دل ز عشق روی تو حیران شده

           در پی عشق تو سرگردان شده

                       گفت در عشق وفا دارم بدان

              من تو را بس دوست می دارم بدان

                              شوق وصلت را به سر دارم بدان

                                چون تویی مخمور،خمارم بدان

                                            با تو شادی می شود غم های من

                                                    با تو زیبا می شود فردای من

                                                           گفتمش عشقت به دل افزون شده

                                                                دل ز جادوی رخت افسون شده

                                               جز تو هر یاری به دل مدفون شده

                                                   عالم از زیباییت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش

طعم بوسه برد از سرم عقل و هوش

                    در سرم جز عشق او سودا نبود

                   بهر کس جز او در این دل جا نبود

                                    دیده جز بر روی او بینا نبود

                      همچو عشق منم هیچ گلی زیبا نبود

                                                     خوبی او شهره آفاق بود

                                                در نجابت در نکویی طاق بود

                                                              روزگار اما وفا با ما نداشت

                                                       طاقت خوشبختی ما را نداشت

                                                                    پیش پای عشق ما سنگی گذاشت

                                                                          بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

                                                 آخر این قصه هجران بود و بس

                                              حسرت و هجران فراوان بود و بس

آخر آتش زد دل دیوانه را

سوخت بی پروا پر پروانه را

          عشق من از من گذشتی خوش گذر

                  بعد از این حتی تو اسمم را مبر

                                خاطراتم را تو بیرون کن ز سر

                                 دیشب از کف رفت فردا را نگر

                                             آخرین یکبار بشنو از من پند

                                               بر من و بر روزگارم دل مبند

                                                        عاشقی را دیر فهمیدی چه سود

                                                           عشق دیرین گسسته تار و پود

                                     گر چه آب رفته باز آید به رود

                                      ماهی بیچاره اما مرده بود

یار ما را از جدایی غم نبود

در غمش مجنون عاشق کم نبود

                  بر سر پیمان خود محکم نبود

           سهم من از عاشقی جز ماتم نبود

                           با من دیوانه پیمان ساده بست

                   ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

                                          بی خبر پیمان یاری را گسست

                                          این خبر ناگاه پشتم را شکست

                                                                 آن کبوتر آخر از بند رفت

                                                       رفت و با دلداری دگر عهد بست

                                                                        با که گویم او هم خون من است

                                                                      خصم جان و تشنه خون من است

                                     بخت بد وین وصل او قسمت نشد

                                       این گدا مشمول آن رحمت نشد

آن طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست

                   با چنین تقدیر بد،تغییر نیست

                از غمش با دود و دم همدم شدم

                                       باده نوش غصه او من شدم

                             مست و مخمور و خراب از غم شدم

                                                    ذره ذره آب گشتم کم شدم

                        بعد از این هم آشیانت هر کس است

                           باش با او یاد تو ما را بس است

باورهای موفق ترین انسانهای روی زمین

آیا هیچ وقت آدم های شاد و موفقی را كه به رویاهایشان رسیده اند، دیده اید؟ تا حالا دلتان خواسته از آنها بپرسید نظرشان درباره خودشان چیست و اصلا دنیا را چطوری می بینند؟

سال هاست كه درخصوص افراد استثنایی كه در تجارت، ورزش و دیگر رشته ها موفقند، تحقیق می شود. در این سال ها بعضی باورهای مهم و اساسی درباره این انسان های موفق سالم و شاد به اثبات رسیده است. اگر شما هم دوست دارید شادتر باشید و زندگی در كنترل خودتان باشد، بهتر است با ما همراه شوید و چند هفته ای را با این 5 باور مهم طی كنید. باورهای ما پنجره ای هستند كه ما از آن به دنیا نگاه می كنیم. آنها تمام زمینه های زندگی مان را شكل می دهند. اگر تصمیم بگیرید با نظر مثبت به زندگی نگاه كنید، دیدگاه شما خوش بینانه و قدرتمند می شود و خیلی زود از این طرز برخورد با دنیای اطرافتان بهره می برید.

خودتان   بهتر   از   هر   كسی   خودتان   را   می شناسید :
مردی یك شب كلید خانه اش را گم كرده بود و نمی توانست وارد خانه شود. او بیرون منزل در نور چراغ كوچه دنبال كلیدش می گشت. كمی بعد همسایه اش او را دید و به كمك او آمد تا با هم كلید را پیدا كنند. اما بی فایده بود. پس از كلی جستجو همسایه از او پرسید: اگر تو كلید را در منزل گم كرده ای، چرا در خیابان دنبال آن می گردی؟ مرد پاسخ داد: چون در خیابان نور بیشتر است! حالا تصور كنید شما جهت و معنای زندگی را گم كرده اید. اگر از مردم بپرسید اهداف شما در زندگی چه باید باشد، درست مثل این است كه در خیابان دنبال كلیدی بگردید كه در خانه جا گذاشته اید. هیچ كس به شما نمی تواند بگوید چطور به زندگی تان معنا ببخشید. روش دیگران به درد شما نمی خورد. شما باید درون خودتان را جستجو كنید. حتی اگر یك عمر برای یافتن پاسخ های خود جای دیگری را جستجو كرده اید، به محض این كه به درون خودتان رجوع كنید، می بینید كه پاسخ سوال های زندگی برای شما روشن می شود.

اگر   گام   به   گام   پیش   بروید  ،  به   هر   چه   بخواهید   می رسید :
حقیقت این است كه هر نوع مهارتی را می توان یاد گرفت، هر مشكلی را می شود حل كرد و هر كاری را می توان به نتیجه رساند، فقط اگر مرحله به مرحله پیش بروید و كارهای بزرگ را به قسمت های كوچك تر تقسیم كنید. وقتی یك كار بزرگ را به چند مرحله كوچك تر تقسیم كنید، انجام آن آسان تر می شود و دیگر به نظرتان سنگین نیست. ما ناخودآگاه در بسیاری موارد این كار را انجام می دهیم. مثلا وقتی قرار است یك شماره تلفن را به خاطر بسپاریم، اعداد آن را 3 تا 3 تا یا 2 تا 2 تا حفظ می كنیم. نكته مهم آن است كه اگر می خواهید دیوار بین خود و رویاهای زندگی تان را بردارید، بهترین كار آن است كه آجر به آجر پیش بروید تا به هدفتان برسید.

اگر   روش   شما   جوابگو   نیست  ،  آن   را   عوض   كنید :
دكتر اسپنسر جانسون، نویسنده كتاب چه كسی پنیر من را برداشت، فرق بین آدم ها و موش ها را این طور توصیف می كند. وقتی یك موش حس می كند تلاش هایش به نتیجه نمی رسد، روش خود را عوض می كند، اما وقتی آدم ها حس می كنند كاری كه انجام می دهند به نتیجه نمی رسد، عصبانی و خسته می شوند و دوست ندارند روش خود را عوض كنند. حتی گاهی اگر كسی راهكار تازه ای را به آنها نشان دهد، حالت دفاعی به خود می گیرند و می گویند: "من همیشه این كار را همین طور انجام داده ام. "یا" من آدمی این مدلی هستم." در اصل این آدم ها از پذیرفتن راهكار تازه و انجام آن می ترسند و حس می كنند ترسشان به این معناست كه دیگر روش ها اشتباه است. همیشه آنچه به نظر ما طبیعی و صحیح به نظر می رسد، در اصل محصول باورهایتان است و به ندرت نشان دهنده همه احتمالات و امكانات پیش رویمان یا تخمین صحیحی از توانایی هایمان است. اگر واقعا می خواهید در زندگی خود نتایج متفاوتی به دست بیاورید باید از حصاری كه به منظور راحتی دور خود كشیده اید، پا را فراتر بگذارید و راهكارهای متفاوتی را امتحان كنید.

شكست   هرگز   وجود   ندارد :
تنها شكستی كه در زندگی وجود دارد، این است كه دست از یادگیری بردارید. جز این مورد هر نتیجه ای كه پیش رویتان می آید، بازتابی است كه به شما می گوید آیا راهكار انتخابی شما را به هدف نزدیك تر كرده یا دورتر. آدم هایی كه به اهدافشان می رسند، یك خصوصیت مشترك دارند، آنها از شكست و اشتباه نمی ترسند، چون می دانند هر اشتباه یا شكست فرصتی است برای یادگیری كه باید از آن استفاده كرد شكست، لازمه یاد گرفتن است.

شما   همین   حالا   در   حال   شكل   دادن   آینده تان   هستید :
تفاوت بارزی كه میان افراد موفق و ناموفق وجود دارد، این است كه افراد موفق در حال زندگی می كنند اما افراد ناموفق در گذشته سیر می كنند. اگر دائم به گذشته بچسبید، تمام زیبایی ها و فرصت هایی را كه زندگی در حال حاضر به شما ارزانی كرده از دست می دهید. اگر هم در حال زندگی كنید بسرعت می توانید فرصت های رسیدن به اهدافتان را صید كنید. مهم نیست در گذشته چقدر تلاش كرده اید. هر لحظه از هر روز زندگی فرصت تازه ای است تا به خوشبختی و موفقیت نزدیك تر شوید. اگر بار دیگر ترس های قدیمی و باورهای محدودكننده مانع شادی و موفقیت شما شدند، آنها را در ذهن تان متوقف و در درون تان افكار مثبت و خوش بینانه را جایگزین افكار منفی كنید. قدرت باورهای مثبت آنقدر زیاد است كه می توانید به كمك آنها از تمام لحظات زندگی پلی برای موفقیت بسازید.