ای غم، سلام آتشین من به تو ، درورد قلبی من به تو ، جان من فدای تو .

تو ای غم بیا و همدم همیشگی من باش . بیا که مصاحبت تو برای من کافی است . بیا که می سوزم ، بیا که بغض حلقومم را می فشرد ، بیا که اشک تقدیمت کنم ،

بیا که قلب خود را در پایت می افکنم .

اکنون بیا که می خواهم تو را برای همیشه بر قلب خود بفشرم و در آغوشت فرو روم، بیا که دوستی بهتر از تو سراغ ندارم ، بیا که تو مرا می خواهی و من تو را می طلبم، بیا که کشتی مواج تو در دل من جای دارد ، بیا که دل من همچون آسمان به ابدیت و بی نهایت اتصال دارد و تو می توانی به آزادی در آن پرواز کنی .   

اي درد اگر تو نماينده ي خدايي كه براي آزمايش من قدم به زمين گذاشته اي تو را مي پرستم ، تو را در آغوش مي كشم و هيچ گاه شكوه نمي كنم .

بگذار بند بندم از هم بگسلد ، هستيم در آتش درد بسوزد و خاكسترم به باد سپرده شود ؛ باز هم صبر مي كنم و خداي بزرگ را عاشقانه مي پرستم .

اي خدا ، اين آزمايش هاي دردناكي كه  فرا  راه من قرار داده اي ؛ اين شكنجه هاي كشنده اي را كه بر من روا داشته اي ، همه را مي پذيرم .

خدايا ، با غم و درد انس گرفته ام . آتش بر من سلامت شده و شكست و نملايمات ، عادي گشته است .